18. September 1996,


Foto: Aynur Sen

Sonbahar akşamı çamlı bir tepede,

Esiyor hafiften rüzgar. . .

Özlemlerim;

Adımlarımın her birinde. .

İncitiyor. . .

Nemlenmiş gözlerimle sonsuz ufukları,

Titreyen, çifter çifter görüyorum. . .

Yer yer su yeşili bulutlar. .

Yer yer pamuk şekeri, gökyüzünde. . .

Güneşin;

Tam okyanusu okşaya okşaya,

Rengi sönerken. .

Sonbahar içinde bir gurup vakti. .

Kah erguvan kırmızısına çalıyor,

Kah kiremit rengine. .

Güneşin denizi, denizin güneşi,

Bu kadar güzelleştirdiğini gördüğüm an,

Gözlerim simsiyah gece rengi. . .

Siyah ufuklar, durgun rüzgar. .

Sonsuz karanlıklarda,

Çırpınan köpüklerin sesini duyuyorum.

Beni güzelleştiren gözlerinle,

Görüyorum. . .

Benliğimi kavrayıp birden,

Sihirli bir el . .

Gecenin o simsiyah gölgesiyle ben,

Koynuna sokulup ısınacağım. . .

Dalgaların sessiz soluğu içimde. .

Yıldızlı gökyüzünden bana doğru yükselen,

Altın renginde yeni ‚Ay‘. . !


© Aynur Sen, 18. September 1996, Olimpos Antalya