Foto: Aynur Sen Sevgili Rilke, Arkamdan bağırıp durma, „Nereye“ diye, Sokağımızın köşesini döndüm bile. . > > > Bak; Noel arifesi. . ! Bi koşu gidip, hediye kutuları alacağm. . Renk renk, içleri dolu. . . Görmüyor musun Sevgili Rilke. . ? Kütüphanenin, kara kaplı kitaplarla, içi kararmış. . . Sen, Masamızın üzerindeki vazonun çiçeğini tazele, Şarabımızı hazırla. . . Sokağımızın köşesini döndüm bile. . > > > Bak; Noel arifesi. . ! Bi koşu gidip, hediye kutuları alacağm.. Renk

Foto: Aynur Sen Gittiğin ‚Mevsimler‘; Döndü dolaştı geri geldi. Sen hala gelmedin. . . Zannetme ki ben; Ne yer, ne içer, ne gezer, Ne de yaşamdan tat alırım. . . Deniz; masmavi, gri, dalgalı, dümdüz. . . Gökyüzü; güneşli, bulutlu, yağmurlu. . . Ağaçların; yeşili, sarısı, kırmızısı. . . Ayaklarımın altından kayıp giden, Yere serilmiş, Renk cümbüşü sonbahar yaprakları. . Tam karşımda Kınalıada, Baktığım ve gördüğüm, Senin çok sevdiğin Burgazada. . . Haldun Taner Sahnesi, İskele

Foto: Aynur Sen Senden bana, O şarkılar. . . Dinlediğimiz şarkılar kaldı . . Gecemin içinde. . . Olur olmaz saatlerinde, Radyoda çalan. . . O şarkılar. . . Dinlediğimiz şarkılar. . . Bende kaldı! . Sen de; o şarkılarda kaldın. . . © AynurSen, 3. Novemeber 2018, Ainmillerstr. München

Foto: Aynur Sen Sevgili Rilke, Münih Tren Garı`na gittim bugün. . Hızla hareket edip giden Trenlere, Gelen Trenlere baktım. . . Ne gelen vardı ne de giden. . ! 11. Perondan hızlanan trene, Yetişmek isteyen, Ama; Yetişeceğime kendimin de inanmadığı, Biri gibiydim. . ! © Aynur Sen, 25.Oktober 2011, München Hauptbahnhof

Drawing: Aynur Sen Sevgili Rilke, İyi insanlar mı. . ? Neredeler mi. .? Onlar; Köylerden, Kasabalardan. . . Şehirlerden, Ülkelerden. . . Toplanıp gittiler. . . Dünyayı terkettiler. . ! Kalanları mı soruyorsun. . ? Sevgili Rilke, Sorma. . ! Büyük çoğunluğu, İnsan suretiyle „Zehirlerini“ akıtıp, Etraflarına, „Dünyaya“ saçıyorlar. . ! © Aynur Sen, 9. Oktober 2015, Türkenstr. München

Foto: Aynur Sen Eylül’ümü güzel bir havada uğurladım. . . Ekim’i karşılamaya gidiyorum. . ! © Aynur Sen, 1. Oktober 2011, Ainmillerstr. München

Foto: Aynur Sen Anneeemmm. . . . Gün, bu gün, senin günün. . ! Ağustosun son haftası. . . Gittiğin gün. . ! Annneemm. . . Bu öğle vakti, Verandaya çıkıp oturmuşum. . . Göle karşı; Yer yer beyaz, masmavi gökyüzüne, Yeşermiş kollarıyla uzanan, Dağlara karşı. . . Güneş yakıcı, sıcak. . . Aydınlatıyor yeryüzünü. . . Ya o, Göldeki balıklar. . . Aaah, o balıklar; Soyunup dökünmüşler. . . Gümüş renkli parlak pullarını . . . Göz kamaştıran parıltılarıyla, Kristalleşen sulara çarparak

Foto: Aynur Sen Sevgili Rilke, Sensiz; Gittiğim yerleri soruyor ve Yaşadıklarımı merak ediyorsun ya. . İnsanların; kaybolan ‚İnsanlığına‘ Hayvanlık lazım, ‚Hayvanlık‘ Uzak yollardan gelmişim, Yorgunum, uykusuzum. . Yeryüzü karanlık, Gökte yıldızlar. . Balkonda takatsiz oturuyorum. . Gecenin içinde, Sokak ortasında bir köpek. . ! Havlıyor, durmadan havlıyor. . . Üç kat yukarıdan sesleniyorum. . „Niye havlıyorsun. . ? „Sen de yorgun musun. . ?“ Birden, kafasını kaldırıp, Yukarı

Foto: Aynur Sen Sonbahar akşamı çamlı bir tepede, Esiyor hafiften rüzgar. . . Özlemlerim; Adımlarımın her birinde. . İncitiyor. . . Nemlenmiş gözlerimle sonsuz ufukları, Titreyen, çifter çifter görüyorum. . . Yer yer su yeşili bulutlar. . Yer yer pamuk şekeri, gökyüzünde. . . Güneşin; Tam okyanusu okşaya okşaya, Rengi sönerken. . Sonbahar içinde bir gurup vakti. . Kah erguvan kırmızısına çalıyor, Kah kiremit rengine. . Güneşin denizi, denizin güneşi, Bu kadar güzelleştirdiğin

Foto: Aynur Sen Bilmem, söyledim mi? Görmeyi öğreniyorum. Evet, başlıyorum… Henüz beceremiyorum ama vaktimden istifade etmek istiyorum. Meselâ, ne çok insan yüzü olduğunun şimdiye kadar hiç farkına varmamışım. Bir yığın insan var ama „çehre“ daha fazla, Çünkü; her insanın „birkaç çehresi“ mevcut. . ! Takdim edeyim; karşı apartman komşum, „Rainer Maria Rilke“ genellikle sokağa bakan penceresinin önünde durur. . dışarıya dikkatlice ve hayranlıkla uzun uzun bakar. . daha