2 - 31. Januar 2019,


Foto: Aynur Sen


Sevgili Rilke, Onsuzluğa;

‚Nasıl‘ mı? . .

Dayanabiliyorum. . ?

Kar kaplamış çayırlarda. . .

Alacakaranlıklarda. . .

Deli gibi,

. . . Koşarak. . .

Bir pencereden,

Yalnızca, bir pencereden. . .

Rüzgarla savrularak yağan. . .

Yere düşen kar tanelerine,

. . . Saatlerce. . .

Bıkıp usanmadan,

Deli gibi. . .

Öylece bakarak. . .

Gök yarılmışcasına yağan yağmurlarda,

Deli gibi. . .

Hiç dinmeden, içime içime süzülerek. . .

Sadece bebeklerin. . .

Çocukların. . .

Bir tek onların. . .

Yüzleriyle karşılaşıp,

Gözleriyle buluştuğumuzda. . .

Onlara gülümseyip,

Deli gibi. . .

Kendi kendime de gülerek. . .

Kuşlar, aah o kuşlar. . .

Bu kış kıyamette,

Ben çağırmadan gelip,

Bahçemdeki ağaç dallarına konan. . .

Bülbüllerin ahenkli seslerini,

Her duyduğumda. . .

Evin kapılarını da açıp,

Melodileri içeri dolsun diye. . .

Hayret ve hayranlıkla,

Deli gibi. . .

Hep yeniden, yeniden. . .

Derinden işiterek . .

Penceremin içinden dinlediğim.

Müziğin sesiyle. . .

Penceremin dışındaki,

Bir ağaçkakanın;

Ağaç dallarında asılı yem topuyla,

Müziğin ritmiyle dönmesini. . .

Benim de başımı döndürerek,

Deli gibi. . .

Şaşkın şaşkın seyrediyorum. . .

. . . Günlerce. . .

Sessiz – suskun,

Yabancı sokaklarda, dönüp dolaşıp. . .

Nerede olduğumu unutup. . .

Deli gibi. . .

Üşüye üşüye,

Evimin sokağını bularak. . .

Sevgili Rilke,

Onsuzluğa;

‚Nasıl‘ mı? . .

Dayanabiliyorum. . ?

Dayanamıyorum ki, Rilke. . .

Saatleri – günleri,

Geceleri – gündüzleri,

Sabahı – akşamı. . .

Deli gibi. . . değil de. . .

Bak işte. . .

Bu kışı da,

Galiba;

‚Deli bir Kış‘ olarak yaşıyorum. . !


© Aynur Sen, 2 – 31. Januar 2019, Ainmillerstr. München




© 2021 by Aynur Sen

SEN-GALLERY.COM